บทที่ 24 ราม...พอแล้ว...ฉันไม่ไหว

เสียงเครื่องยนต์คำรามเบา ๆ แต่บรรยากาศภายในรถกลับอึดอัดจนแทบจะหายใจไม่ออก 

รามสูรขับรถด้วยความเร็ว มือหนากระชับพวงมาลัยแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด สายตาคมดุดันจับจ้องไปที่ถนนเบื้องหน้า ขณะที่อารมณ์ของเขายังคงคุกรุ่น

‘อะไรของเขาเนี่ย จะมาทวงเงินคืนหรือไง’

ม่านฝันนั่งตัวสั่นอยู่บนเบาะข้างค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ